To refer to this article use this url: http://journal.depthoffield.eu/vol11/nr23/f03nl/en

Look up this photographer in fotografen.nl


Fotolexicon, 11e jaargang, nr. 23 (april 1994) (nl)

Gerda van der Veen

Carla van der Stap

Abstract


Gerda van der Veen is werkzaam als fotografe, filmer en grafisch vormgever en neemt regelmatig deel aan theaterproducties.

Alternatieve cultuuruitingen die op straat en vooral in Amsterdam plaatsvinden, fotografeert ze bij voorkeur. Vroeg in de jaren zeventig fotografeerde zij de rellen rond de Nieuwmarkt. Haar oeuvre straalt behalve vrolijkheid ook vaak chaos en actie uit.

Biografie


.


1934

Op 12 september 1934 wordt Gerda van der Veen te Amsterdam geboren als dochter van Gerrit Jan (Gerrit) van der Veen en Louise van der Veen-van der Chijs. Haar vader is beeldhouwer en krijgt later bekendheid door zijn verzetswerk in de Tweede Wereldoorlog. Haar moeder gaat op latere leeftijd fotograferen.

Gerda groeit op in Amsterdam. Zij volgt onder andere de vooropleiding voor de Rijksakademie voor Beeldende Kunsten Amsterdam en daarna ongeveer een jaar de beeldhouweropleiding aan deze academie waar zij Ed van der Elsken leert kennen.

1957

Gerda van der Veen huwt op 25 september Ed van der Elsken. Ze gaan in de Koningsstraat 5 in de Nieuwmarktbuurt te Amsterdam wonen.

Voor het eerst komt Gerda direct in aanraking met de media fotografie en film. Het echtpaar maakt (documentaire) films waarbij Gerda het geluid verzorgt en soms ook de montage.

1959-‘60

Gerda van der Veen reist gedurende veertien maanden met Ed van der Elsken rond de wereld. In ruil voor het reizen met vrachtboten maken zij een film voor de Koninklijke Nederlandse Redersvereniging met als thema Nederlandse rederijen. Ze schrijven op deze reis ook reisverhalen en illustreren ze met foto's: Ed van der Elsken voor de Katholieke Illustratie en Gerda van der Veen voor Beatrijs. Hun reis voert langs West- en Zuid-Afrika, Maleisië, Singapore, Hong Kong, Japan, opnieuw Hong Kong, Mexico en de Verenigde Staten. Iedere maand maken ze een reportage voor de televisie als reisverhaal (travelogue), die worden uitgezonden door de AVRO. De reis resulteert in de publicatie Sweet Life.

1961

Op 12 juni wordt hun dochter, Tineloe, geboren.

1963

Op 8 mei wordt zoon Daan Dorus geboren.

1969

Gerda van der Veen gaat gescheiden wonen van Ed van der Elsken. Vanaf 1969 werkt ze op verzoek van acteur Bob de Lange als fotografe bij het toneelgezelschap Podium.

1972

Als lid van Aktiegroep Nieuwmarkt fotografeert Gerda onder andere de Nieuwmarktrellen, gericht tegen de aanleg van de metro. Ze fotografeert er regelmatig evenals Pieter Boersma, Vincent Mentzel, Dolf Toussaint en Koen Wessing.

Van der Veen sluit zich aan bij het Amsterdamse Zomerstraattheater en werkt voor dit gezelschap als fotografe. Zij zet zich in voor het behoud van deze instelling; dit resulteert later in een zelf uitgegeven fotoboekje over het Zomerstraattheater.

1975

In dit jaar gaat het straattheatergezelschap Dogtroep van start. Nadat Gerda van der Veen met deze groep heeft kennisgemaakt, blijft zij zijn activiteiten volgen. Ze wordt fotografe van Dogtroep. Haar foto's worden gebruikt voor publiciteit ten behoeve van onder meer affiches en jaarverslagen. Ook gaat zij met de groep op tournee naar Duitsland en Frankrijk.

Gerda van der Veen gaat zich steeds meer richten op de fotografie met als voornaamste onderwerpen de ontwikkelingen rond het Waterlooplein, theaterproducties en straat(muziek) theater waaronder de Festivals of Fools. Ze werkt veel voor Amsterdamse actiegroepen zoals 'Bouwes wat anders' en manifestaties zoals het Amsterdams City Circus op het Waterlooplein.

1976-'77

De Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst verstrekt haar in 1976 de opdracht straatactiviteiten in Amsterdam te fotograferen. De opdracht wordt het volgende jaar opnieuw verleend en uitgebreid.

1978

Samen met poppenspeler Jan de Noord en musicus Jan Wolff realiseert Gerda van der Veen het project Wonderlijke Zwervers in opdracht van cultureel centrum de Oosterpoort in Groningen. Het project bestaat uit een muzikaal beeldverhaal in dia's en kleurenfoto's van de poppen van Jan de Noord in het Groningse landschap.

1979

Gerda werkt samen met het Initiatiefcomité Amsterdam Vrij, bestaande uit het Festival of Fools, het Anti City Circus, het Zomerstraattheater en de Melkweg. Zij protesteren tegen de strenge Algemene Politieverordening die optreden op straat in principe verbiedt.

1981

In het Amsterdams Historisch Museum vindt haar solo-expositie plaats onder de titel Amsterdam, je blijft lachen.

1982

Voor de Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst maakt zij een fotoserie over Ruigoord, een gebied bij Amsterdam dat oorspronkelijk bestemd was als industrieterrein. Ze fotografeert de aldaar neergestreken dorpsgemeenschap van voornamelijk kunstenaars en intellectuelen.

1983

Van der Veen danst mee bij Het Nationale Ballet en fotografeert ook de repetities van hun laatste productie in de Stadsschouwburg van Amsterdam.

Vanaf 1983 speelt Gerda van der Veen mee bij het straattheatergezelschap De Gebroeders Flint. Zij is tevens de fotografe van het gezelschap.

1983-‘85

Van der Veen maakt een film met als titel Vernissage. Een sprakeloze ontmoeting. Deze film is bedoeld als aanzet tot een serie die het verschil tussen fotografie en film zou behandelen. Ontevreden over het resultaat laat zij het bij deze ene film.

1992

Vanaf 1992 speelt ze ook mee met het kindertheatergezelschap Binnenlandstheater. Ze blijft theatervoorstellingen fotograferen.

2006

Gerda van der Veen overlijdt op 9 juli.


Beschouwing


Met haar fotografische oeuvre draagt Gerda van der Veen een positieve levensvisie uit. Verregaande betrokkenheid bij het onderwerp, zowel in politieke als in individuele zin, is voor haar een vereiste. Zij geeft soms uitgesproken, soms subtiel commentaar op de menselijke verhoudingen. De vader van Gerda van der Veen, Gerrit, was een veelbelovend beeldhouwer. Haar moeder portretteerde met de fotocamera onder andere beeldhouwers en had hiermee in 1984 een tentoonstelling in het Amsterdams Historisch Museum.

Het kunstenaarsmilieu als achtergrond en het werken met Ed van der Elsken zullen zeker van invloed geweest zijn op Gerda's behoefte zich beeldend te uiten.

Wanneer Gerda van der Veen op vijfendertigjarige leeftijd gaat fotograferen zijn individuele betrokkenheid en financiële noodzaak de aanleiding. Hoewel ze tijdens haar huwelijk met Ed van der Elsken nooit serieus fotografeerde, werd ze na de scheiding in 1969 - tot haar eigen verbazing - benaderd door acteur Bob de Lange om voor het toneelgezelschap Podium te gaan fotograferen. Ze accepteerde dit om als eenoudergezin financiële ruimte te krijgen.

De Nieuwmarktrellen aan het begin van de jaren zeventig, gericht tegen de Amsterdamse metroaanleg, deden Gerda de straat op gaan om in haar directe woonomgeving te fotograferen. Bij de Aktiegroep Nieuwmarkt leerde ze Dolf Toussaint kennen. Hij stimuleerde Gerda in haar ontwikkeling als fotografe, bracht haar op het idee bij het Centraal Station te gaan fotograferen en begeleidde haar hierin. Dit resulteerde in 1976 in de documentaire opdracht van de Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst met als onderwerp straatactiviteiten.

De financiële impuls die deze opdracht met zich meebracht,.maakte dat Gerda zich in de volgende jaren volledig kon ontplooien als fotograaf.

In haar streven naar een menselijke en tolerante maatschappij speelde ze zelf vaak een actieve rol: bij de Nieuwmarktacties stond ze op de barricaden, niet alleen als buurtbewoonster, maar ook als fotografe. Bij het vastleggen van de rellen was zij bijna altijd de enige vrouw. Fotografen als Koen Wessing, Vincent Mentzel, Dolf Toussaint, Hannes Wallrafen en Pieter Boersma waren ook vaak op deze plek te vinden. Hun foto's zijn in het algemeen grimmiger dan die van Gerda van der Veen. Van der Veen had meer oog voor ludieke acties.

Voor processen die de overheid tegen demonstranten voerde, stelde zij af en toe eigen foto's beschikbaar aan advocaten.

Haar schrik was groot toen ze in 1984 bij het fotograferen van rellen terechtkwam in een wolk verkeerd samengesteld traangas dat de overheid als experiment gebruikte. Dit was het moment waarop Gerda van der Veen besloot om te stoppen met actiefotografie. Zij wilde zich toch al niet langer vereenzelvigen met steeds frequenter voorkomende uitingen van geweld door relschoppers.

Gerda fotografeerde vanaf 1974 jarenlang de gebeurtenissen op het Waterlooplein en zo ontstond een intensieve reportage. Dit project en de langlopende sociaal-documentaire reportages van anderen kregen naar haar mening te weinig aandacht. Toen een fotografencollectief omstreeks 1983 het idee van Plaatwerk (een tijdschrift voor sociale reportages) aandroeg, was Gerda van der Veen direct geïnteresseerd en hielp deze periodiek opzetten.

De aandacht voor straat(theater)- en actiefotografie die zich al vroeg bij Gerda van der Veen manifesteerde, bleef kenmerkend voor haar gehele fotografische oeuvre. Zij was een van de actievoerders voor het behoud van het Zomerstraattheater, een instelling die het vrije optreden op straat voorstond en faciliteiten bood aan veel theatergroepen. Op eigen initiatief gaf Gerda een fotoboekje uit met de foto's die ze maakte tijdens de manifestatie van dit Zomerstraattheater in Amsterdam.

Het in de jaren zeventig en tachtig jaarlijks terugkerende Festival of Fools, een internationale ontmoetingspodium van straattheatergroepen in Amsterdam legde Gerda jarenlang vast.

Experimentele, verkennende theatergroepen zoals Waste of Time, Kip, Tender, Dogtroep, de Gebroeders Flint vormden voor Gerda gedurende lange tijd zowel onderdeel van haar fotografie als ook van haar leven. Eigenlijk zijn de meeste straatfoto's van Gerda van der Veen ook actiefoto's. Levendigheid, chaos en scherts zijn elementen die steeds opvallend aanwezig zijn. De straat als publiek domein is een belangrijk gegeven voor Van der Veen. Het straattheater doorbreekt de dagelijkse sleur en dat heeft een bevrijdende werking. De reflectie hiervan legt Van der Veen in beeld vast. De absurditeit van het dagelijks leven komt ook in haar fotografie voor de stad Amsterdam naar voren.

De documentaire opdracht met als onderwerp Straatactiviteiten die de Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst in 1976 aan Gerda van der Veen verstrekte, kreeg een vervolg in 1977. Voor deze opdrachten fotografeerde zij onder andere straattheater, zoals het Festival of Fools. Daarnaast leverde ze voor de documentaire opdracht van 1977 ook een serie foto's met als onderwerp 'Centraal Station'. Bij de laatste serie is te zien dat Gerda zich minder direct betrokken voelt. Hoewel de interesse voor de mens in de serie over het Centraal Station duidelijk aanwezig is, is de fotografie hier minder sprankelend, minder levendig, dan in haar overige werk.

In 1982 maakte Gerda van der Veen voor de Stichting Amsterdams Fonds voor de Kunst een reportage van het leven in Ruigoord. Hier gold weer een persoonlijke betrokkenheid. Zij kwam al jarenlang in Ruigoord (gemeente Haarlemmerliede), waar zich een alternatieve leefgemeenschap had gevormd op een terrein dat was voorbestemd om industrie- en havengebied te worden. De leefstijl van de bewoners sprak haar aan. Aan deze reportage werkte ze bijna een jaar omdat de verschillende seizoenen de leefwijze bepaalden. Van der Veen maakte bij deze reportage behalve een geschreven inleiding ook een plattegrond. Deze opdracht vormde zo een afgeronde documentatie over een vrij besloten gemeenschap. De natuurrijke omgeving zette Van der Veen er zelfs toe aan landschapsfoto's te maken. Onderwerpen als rietsnijden, naturisme, het opknappen van een woning met sloophout en spelende kinderen tussen het groen, gaf zij in deze reportage sfeervol weer.

Gerda van der Veen hield zich korte tijd bezig met het medium film. Zij maakte in 1979 en 1981 filmstills en werkfoto's bij twee films van Johan van der Keuken {De meester en de reus 1980 en De beeldenstorm 1982). Evenals Johan van der Keuken is Gerda van der Veen geïnteresseerd in de verschillen tussen fotografie en film. Johan van der Keuken maakte in 1974 een film getiteld Vakantie van de filmer, die dit vraagstuk behandelt.

Met subsidie van WVC maakte Gerda in de periode 1983-1985 zelf een korte film, Vernissage. Een sprakeloze ontmoeting. Deze film zou een vervolg krijgen maar Van der Veen kon geen goede vorm vinden voor de verdere uitwerking van de serie.

Het project Wonderlijke Zwervers uit 1978 met Jan de Noord en Jan Wolff, waarin poppen de hoofdrol speelden, vroeg er om met kleur te gaan werken. Gerda van der Veen maakte zowel dia's als kleurenfoto's in het Groningse landschap. In 1986 maakte zij achter de schermen van de Nederlandse Opera een fotoserie, gedeeltelijk ook in kleur. Verschillende Festivals of Fools, manifestaties in Amsterdam en optredens in het Vondelpark legde zij kleurrijk op dia vast.

Inhoudelijk gezien kenmerken de foto's van Gerda zich door een maatschappijkritische ondertoon. Zij schaarde zich daarmee onder de geëngageerde groep fotografen die in de jaren zeventig en tachtig werkzaam waren. Dit engagement ligt voor de hand bij de speelse en grimmige actiefoto's. Uit de foto van politiemannen te paard die inrijden op een betoger, spreekt uitgesproken kritiek. Het beeld doet denken aanjagers met hun in het nauw gedreven prooi. De reclameposters op de achtergrond en de mensen op het balkon die de gebeurtenis geschrokken volgen, geven de foto een extra lading.

De foto's van de mensen in hun eigen wijk leveren echter ook subtiel commentaar op de werkelijkheid, vaak in de vorm van milde humor. Voor Gerda van der Veen is de inhoudelijke boodschap van de foto van groot belang. Daarbij zijn haar foto's zeer weloverwogen gemaakt. Tonaliteit en kadrering hanteert zij ter accentuering en verlevendiging van het onderwerp. Bij straattheater zijn er tal van factoren die van belang zijn. De doorgaans rommelig ogende actie, de achtergrond en het publiek moeten binnen de foto een plaats krijgen. De kracht van Van der Veens fotografie is dat zij door op het juiste moment het onderwerp te isoleren, die essentie weergeeft. Bij het beeldend theater zoals Dogtroep laat zij de omgeving een rol spelen. Zij reageert op de onvoorspelbare dynamiek in het spel.

Als propaganda voor theater- en muziekgroepen ontwerpt Gerda vaak affiches en folders met haar eigen foto's. Ook maakt ze fotocollages die soms dienen als inlegvel bij jaarverslagen, bulletins en folders.

In de beginperiode hanteerde Van der Veen een kleine Leica. Daarnaast is ze later een Nikon gaan gebruiken. Afhankelijk van het onderwerp maakt zij gebruik van de 35, 40 of 50mm (standaard) lens, of een zoomlens van 80-200mm. Het is niet haar streven het hele negatief te gebruiken. Ze werkt nooit met een statief, ook niet in haar theaterfotografie. Zoals zij zich inhoudelijk als een kind van haar tijd manifesteert, doet zij dat ook druktechnisch. In de eerste jaren werden haar foto's gekenmerkt door een grofkorrelige en donkere druk, in haar latere werk hanteert ze meer nuancering en licht/donker effecten.

Het circuit van straat- en muziektheater en de culturele agitatie uit de jaren zeventig en tachtig zijn consequent door Gerda van der Veen gefotografeerd. De verdienste van haar positieve instelling is, dat zij met haar fotografie vooral de stad Amsterdam een ander - minder zwaarmoedig - gezicht gaf dan de overige sociale fotografen uit de jaren zeventig en tachtig. Daardoor is haar oeuvre een waardevolle aanvulling op de sociaal-historische documentatie van een levendige periode in en om Amsterdam.

Documentatie


Primaire bibliografie

P. Boersma, V. Mentzel, R. Peeters e.a, Blauwe maandag; omdat mijn huis daar stond, Amsterdam (Aktiegroep Nieuwmarkt) 1975.

Verslag Zomerstraattheater 1977, Amsterdam z.j. (ca. 1978).

Straat vrij! Daarom!, Amsterdam (Initiatiefcomité A'dam Vrij) 1979 (Theaterstraatuitgave nr. 0794).

Gerda van der Veen en Rolf de Meijer, Gesprek ten stadhuize, in Kunst op straat, Informatiebulletin Amsterdamse Kunstraad (juni 1980) 18, p. 11-12.

Amsterdam je blijft lachen, in GKf fotografen (juli 1981) 3 (met foto's).

'Ons eruitslaan, dat kunnen ze niet maken', in NRC Handelsblad 1 maart 1986.

foto’s in:

STEIM. Muziek Aktueel, Den Haag (Haags Gemeentemuseum) 1975.

Aangifteboek Nieuwmarkt 1975, Amsterdam 1975.

Samen een boek maken, Amsterdam (Zomerstraattheater) 1976.

Jaarverslag Zomerstraattheater 1976, Amsterdam 1977.

Stedelijk Jaarverslag Amsterdam 1976, Amsterdam 1977.

Samen een boek maken, Amsterdam (Zomerstraattheater) 1977.

Het Parool 26 maart 1977.

F. Dobbrauski Jr., Wat een gedoe in de bedstee. Amsterdamse documentaire foto's, in Elseviers Magazine 9 april 1977.

Theaterjaarboek vanaf 1978.

Jaarverslag Zomerstraattheater 1977, Amsterdam 1978.

Aloha ca. 1978.

Jaarverslag Zomerstraattheater 1978, Amsterdam 1979.

Stedelijk Jaarverslag Amsterdam 1978, Amsterdam 1979.

Jaarverslag Zomerstraattheater 1979, Amsterdam 1980.

Kunst op straat, Informatiebulletin Amsterdamse Kunstraad (juni 1980) 18, omslag, p. 20-21, inlegvel.

Ons Amsterdam december 1980.

GKf Bulletin (december 1980) 2.

Jaarverslag BKR 1980, Amsterdam 1981, p. 22-24.

Federatie van kunstenaars (verslag) 1981.

Catalogus tent. Kijken-vinden. De foto als registratie, Amsterdam (Nederlandse Kunststichting) 1981.

Toon Verbeek, Met de muziek mee. Leerboek 1, Groningen (Wolters-Noordhoff) 1981.

Dogtroep. Fotoboek 1975-1981, Amsterdam z.j. (ca. 1981).

Vrij Nederland 14 november 1981.

Nederlands Theaterjaarboek 1981/1982, Amsterdam 1982, p. 63-64.

Stedelijk Jaarverslag Amsterdam 1981, Amsterdam 1982.

Federatie van kunstenaars overzicht 1982.

Toon Verbeek, Met de muziek mee. Leerboek 2, Groningen (Wolters-Noordhoff) 1982.

Haarlems Dagblad 30 januari 1982.

GKf Bulletin (april 1982) 6, p. 10, 19.

NRC Handelsblad 23 mei 1983.

Holland Herald 19 (1984) 6.

De beste Aktiegroep ter wereld. Wijkcentrum D'Oude Stad, oktober 1984.

Dogtroep Jaarverslag 1984, Amsterdam 1985.

Trouw 11 februari 1985.

Dogtroep Jaarverslag 1985, Amsterdam 1986.

Dogtroep Jaarverslag 1986, Amsterdam 1987.

Dogtroep Jaarverslag 1987, Amsterdam 1988.

Belangrijkste opdrachtgevers

Amsterdams Ballongezelschap

Amsterdams Jongerentoneel

Amsterdamse Kunstraad

Willem Breuker

Caroussel

Comediants

Danslab

De gebroeders Flint

De stille punaise

Dogtroep

Flup en Ju

Salome Franken

Teo Joling

Johan van der Keuken

Kip

Kukeleku

Kunstenaarsfederatie

Melkweg

Oosterpoort

Persona

Shaffy

Stad Radio Amsterdam

Steim

Stichting Dansproduktie

Tender

Theaterunie

Het Veem

De Volharding

Vuile Mong en zijn vieze gasten

Michel Waiszvisz

Waste of Time

De IJsbreker

Zomerstraattheater

Secundaire bibliografie

Rolf De Meijer, Mobiele fototentoonstelling Gerda van der Veen, Theaterstraatkrant (Zomerstraattheater) 1977.

Auteur onbekend, Zomerstraatfoto's, in NRC Handelsblad 11 juni 1977.

Els Barents (red.), Fotografie in Nederland 1940-1975, Den Haag (Staatsuitgeverij) 1978, p. 87 (met foto's), losse biografie.

Gert Fokkens, 'We wilden de droom naar werkelijkheid terugbrengen', Gerda van der Veen fotografeerde poppen van Jan de Noord op het Groninger land, in Nieuwsblad van het Noorden 25 november 1978, p. 35.

Hennie van der Louw, Gerda van der Veen, fotografe: "ik vind het nog steeds een wondertje", in De Nieuwe Linie 3 januari 1979, p. 13-14.

Auteur onbekend, Het feest dat Wiegel wilde, 30 april 1980, Wageningen (De Uitbuyt) 1980, p. 2, 34, 46, 57, 60.

Catalogus tent. De Stad In Zwart/Wit, Amsterdam (Museum Fodor) 1981.

Dedalo Carasso, Amsterdam, je blijft lachen, (Brochure) Amsterdams Historisch Museum 19 juni t/m 30 augustus 1981.

Johanneke van Slooten, 'Fotograferen is pakken wat je voelt', in De Volkskrant 27 juni 1981.

Auteur onbekend, Foto's geven droevig beeld van Amsterdam. Expositie in Historisch Museum, in Leidsch Dagblad 30 juni 1981.

Marleen Kox, Verslag onderzoek fotoarchieven. (Samengesteld in opdracht van de Stichting Nederlands Foto-Archief), Amsterdam, juli 1981.

R. Koopmans, Tien jaar Volharding; tien jaar werken in een progressieve muziekpraktijk (De Volharding) 1982, p. 25, 37, 40-41, 43, 45, 51, 53, 67, 80, 83, 91, 93, 95, 97.

Catalogus tent. Foto's voor de stad. Amsterdamse documentaire opdrachten 1981-1982, Amsterdam (Amsterdams Historisch Museum) 1983.

Catalogus tent. Zien en gezien worden. Fotografische zelfbespiegeling in Nederland van ca. 1840 tot heden, Nijmegen (Nijmeegs Museum De Commanderie van St.Jan) 1983, p. 74,94.

Bas Roodnat, Foto's van sociale ontwikkelingen voor blad en archief, in NRC Handelsblad 30 juni 1983.

Auteur onbekend, Kunstenaarsfeesten in Paradiso; een eindverslag van een POBK project, Rijswijk april 1984.

Marjo van der Meulen, Geheime wens om mensen te laten lachen, Het Parool 25 juli 1984, bijlage Uit en thuis, p. 5.

Catalogus tent. Melkweg in Focus, Amsterdam (Bert Bakker) 1986, (met foto's).

Zes dubbelportretten, in Plaatwerk 4 (maart 1988) 22/23, p. 69.

Tentoonstellingen

1976 (g) Amsterdam, De Zilveren Camera.

1977 (g) Amsterdam, Amsterdams Historisch Museum, Foto's voor de stad.

1977 (e) Amsterdam, Foto’s Zomerstraattheater (mobiele fototentoonstelling door Amsterdam).

1977 (g) Amsterdam, Het Fort van Sjakoo (Jodenbreestraat 24), Foto's van Pieter Boersma, Hans v.d. Bogaard, Han Singels, Gerda v.d. Veen, Koen Wessing.

1978 (g) Groningen, Cultureel Centrum De Oosterpoort, Wonderlijke Zwervers (in samenwerking met poppenspeler Jan de Noord, componist Jan Wolff en Bob Driessen).

1978 (g) Winschoten, Cultureel Centrum De Klinker, Wonderlijke Zwervers.

1978/1979 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, Fotografie in Nederland 1940-1975.

1978 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, Sneeuwvrouw.

1980 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, (GKf beroepsvereniging van fotografen).

1980 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, Amsterdamse Kunstenaars Federatie.

1981 (e) Amsterdam, Amsterdams Historisch Museum, Amsterdam, je blijft lachen.

1981 (g) Amsterdam, Museum Fodor, De Stad In Zwart/Wit.

1981 (g) Amsterdam, Nederlandse Kunststichting, Kijken-vinden. De foto als registratie (rondreizende tentoonstelling).

1981 (g) Eindhoven, Stadsschouwburg, Theaterfoto's (rondreizende tentoonstelling).

1982 (e) Den Bosch, Galerie Bis, Straattheater.

1982 (e) Amsterdam, De Ijsbreker, Wonderlijke Zwervers.

1982 (e) Amsterdam, De Melkweg, Stills van een film van Johan van der Keuken.

1982 (g) Amsterdam, Studio Amazone, Kunst voor de feestdagen.

1982 (e) Amsterdam, Stuyvesant Foundation, Portretten van Vali.

1983 (g) Amsterdam, Amsterdams Historisch Museum, Foto's voor de stad.

1983 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, Kijken in de tijd (GKf).

1983 (g) Nijmegen, Nijmeegs Museum De Commanderie van St. Jan, Zien en gezien worden. Fotografische zelfbespiegeling in Nederland van ca. 1840 tot heden.

1983 (e) Amsterdam/Ruigoord, 10 jaar Ruigoord.

1984 (e) Amsterdam, Boomsspijker, Buurtfoto 's.

1984 (g) Amsterdam, Waterlooplein, Pleinfoto's.

1984 (g) Amsterdam, Canon Photogallery, 19 vrouwelijke Nederlandse hedendaagse fotografen.

1985 (g) Amersfoort, Nederlands Centrum Amateurtoneel, Straattheater.

1986 (g) Amsterdam, De Melkweg, De Melkweg in Focus.

1986 (e) Amsterdam, Boomsspijker, Foto's van poppenspel van Jan de Noord.

1987 (g) Amsterdam, Allard Piersonmuseum, Egypte.

1988 (g) Amsterdam, Stedelijk Museum, Geliefde personen (GKf).

1988 (e) Amsterdam, Sociëteit De Kring.

1993 (e) Amsterdam/Ruigoord, 20 jaar Ruigoord.

1993 (g) Amsterdam, De Melkweg, De collectie.

Films

1959/1960 Veertien 'travelogues' over de wereldreis van Gerda van der Veen en Ed van der Elsken (AVRO).

1971 De Verliefde Camera (Ed van der Elsken en Gerda van der Veen, uitgezonden door de VPRO op 24juni 1971).

1985 Vernissage. Een sprakeloze ontmoeting (korte film van Gerda van der Veen).

1982 Fotografe voor de stad. Videofilm door Erik Gastkemper over Gerda van der Veen aan het werk in Ruigoord.

Lidmaatschap

GKf

Bronnen

Amsterdam, Gerda van der Veen (mondelinge informatie en documentatie).

Leiden, Prentenkabinet, bibliotheek en documentatiebestand.

Leiden, Annet Zondervan (onderzoeksmateriaal).

Collecties

Amsterdam, Gemeentearchief.

Amsterdam, De Melkweg.

Amsterdam, Theater Instituut Nederland.

Den Haag, Rijksdienst Beeldende Kunst.

Rotterdam, Nederlands Fotomuseum

Auteursrechten

De auteursrechten op het fotografisch oeuvre van Gerda van der Veen berusten bij het Nederlands Fotomuseum.